İnsan ölmek için yaşamaz, yaşadığı için ölürler. İnsanlar sevmek için yaşar, sevgisi kadar yaşar, yaşamını da o kadar sever.
Yaşamayı sevmek yazmaz kitapta, her an öleceğin yazar. İnsanlar birbirine yarına çıkacağımız belli mi der bir öğüt mü yoksa tehdit mi bilmeden. Toprak olacağımızdan bahsederler ama cenaze namazına gelirim demezler, diyemezler onun bile garantisinin olmadığı bu dünyada herkes sadece akıl verir.
Yaşayan herkesin fazlasıyla akıl verdiği bir köydü bizimkisi de. Bazı akşamları köyün meydanında ateş yapıp oturulurdu saatlerce, akıl verme ayinleri yapılırdı. Ölüme matematiksel olarak en yakın olan en yaşlı amcalar çok fazla nasihat eder ve akıl verirdi.