Author Archives: Balta

Harman

İnsan zihniyleyken sessizleşiyor, sakinleşiyor, hüzünleniyor (bkz. Çekmeköy-Üsküdar metrosu). Modern insanlar olarak, sadece beklerken ve yalnızken zihnimize çekiliyoruz. Zihne çekilmek hüzün, zihne çekilmek sorun çünkü zihin eşittir sorumluluk. İnsan aslında en çok kendinden, belkide zihninden kaçıyor.

Bu Asr’ın insanları olarak ‘Düşünmez misiniz, Düşünün’ ifadelerinin muhatabı olamayarak hüsrandayız. Hüsranda olup pişman olmamak için, düşün, sabret, zihnine dön. Sabrettikçe, zihnine döner, zihnine döndükçe sorumluluklarını hatırlar. o pırlanta kelimlere muhattap olursun!

devamını oku

Sinek Isırığı

Haydi gel beraber bağıralım şu Marmara Gölü’ne !
Beraber anlatalım el ele her ne var ise ve her nerde her nasıl olmadıysa.
Hüznün yaşanmasına dahi müsaade yok artık bu ülkede, hüzünler yasak.
Bir arkadaşım müslüman bir erkeğin aşk acısı olmaz ‘Sevdadır o Sevda’ demişti.
Annemin sinek ısırmıştır demesi gibi.
Ey müslüman genç sana Aşk acısı da yasakmış 
-balta

Günler 25 Saat

Elimde tuttuğum kalem titriyor.

Sahi titreyen kalem mi, elim mi?

Ya da, ya da yürek mi titreyip duran uzuv?

Yazım en az kendim gibi, ruhum gibi çirkindir.

Ben kendimi sevmem. Zaten Leyla’da beni sevmez, hatta Aslı’da ve hakeza Züleyha bile sevmez.

Ağzımda Allah’ın belası bir küfür, ağzımda bozuktur kol saatim gibi.

Kendimi kendimden saklayamıyorum, her yerde buluyor beni. Ağaç arkasında, kafe köşesinde, beynimin içinde yakalıyor kendim kendimi.

devamını oku